Türkiye Florası

PROJE HAKKINDA ARAŞTIR ANAHTAR SİLSİLE HERBARYUM TERİMLER BİBLİYOĞRAFYA YAZIM KURALLARI

Acoraceae Martinov Tekhno-Bot. Slovar: 6 (1820)
Eğirgiller Res. Tur. Flor. II (2018)
 
  
 
 
Taksonun;
Kategorisi Familya
Adı Acoraceae
Yazarı Martinov
Künyesi Tekhno-Bot. Slovar: 6 (1820)
A. Augier’in (Essai Nouv. Classif. Vég.: 44, 45. 1801), Fransızca bir betimle birlikte gerçek olarak yayınladığı, ancak geçerli olmayan “Acoracées” ismine atıf yapılarak yürürlüğe sokulmuştur.
Türkçe adı Eğirgiller
Türkçe ad künyesi Res. Tur. Flor. II (2018)
 
Tip cins:
T: Acorus L. (1753)
 
Betim:
Dallanmış, çopurlu, aromatik yağ hücrelerine sahip, sürünücü rizomlu bitkiler. Yapraklar distih, kılıcına, tek yüzlü, kılıçsı, keskin kenarlı, belirgin paralel damarlı; yaprak sapı bulunmaz. Çiçekdurumu tek, uçta, yapraksı gövde koltuklarından yanal olarak çıkar. Sıpata koçandan daha uzun, dik duruşlu, dökülmez, çiçekdurumu sapının uzantısı gibi görünür. Koçan çiçekdurumu sapından açılı bir şekilde çıkar, dar koniksi ilâ silindrik, yoğun çiçekli. Çiçekler erselik, bıraktesiz. Tepal 6 tane, 2 halkada 3’er adet. Erkek organlar 6 tane, 2 halkada 3’er adet; filament uzamış şeritsi; anter içe dönük; teka dairemsi ilâ eliptik, boyuna yarıkla açılır. Ginokeum terskonik ilâ dikdörtgensi; tepallere eşit veya hafifçe uzun, 2-3 bölmeli; pilasentalanma uçta; tohumtaslakları her bölmede birkaç adet, sarkık, atrop duruşlu; sitigma çok küçük, sapsız. Meyve dikdörtgensi ilâ tersyumurtamsı; ince derimsi perikarplı; olgunlukta beyazımsı, kahverengimsi sitigma kalıntılı; kurumaya yakın saman sarısı ilâ kahverengi; tepallerle sarılır, 1-5(-9) tohumlu. Tohumlar eliptik ilâ dikdörtgensi. Tohum kabuğu açık kahverengi, çukur çukur (A. calamus [eğirotu]) ilâ pürüzsüz yüzeyli (A. gramineus, çayır eğirotu, yeni Türkçe bilimsel ad), tohumgömleği tüylü veya değil; embiryo silindirik ilâ koniksi şekilli; perisperm mevcut; bol besidokulu.
 
Yayılış:
Tek cins ve 2 türden oluşur. O. Asya ve K. Amerika’da ılıman ve tropik bölgelerde yayılış gösterir. Avrupa ve Türkiye’de sonradan doğallaşmıştır.
 
 
Yayınlar:
  • Mayo, S.J., Bogner, J. ve Boyce, P.C. (1997). The genera of Araceae. Royal Botanic Gardens, Kew, Londra.
  •  
     
    Kitaba atıf
  • Güner, A., Kandemir, A., Menemen, Y., Yıldırım, H., Aslan, S., Ekşi, G., Güner, I. ve Çimen, A.Ö. (edlr.) (2018). Resimli Türkiye Florası, Cilt 2. ANG Vakfı Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi Yayınları. İstanbul.
  • Bu sayfaya referans
  • Resimli Türkiye Florası Elektronik Versiyonu, Erişim Tarihi: 2019.09.21, URL: "http://turkiyeflorasi.org.tr/?Q=MTI2"

  • ANASAYFA          İLETİŞİM          KAYNAKÇA          SAYFADA HATA BİLDİR


                     
     

    Elektronik Türkiye Florası Projesi ANG Vakfı tarafından desteklenmektedir.